,,Polska odwraca oczy” to zbiór reportaży o wstrząsających przypadkach w polskiej kryminalistyce i sądzie, którzy są czasem strasznie niesprawiedliwi. Momentami aż nie chce się mieć z tym nic wspólnego, ponieważ były przypadki, gdzie nawet niewinni przyklejaną mieli łatkę przestępcy, spędzając wiele lat w więzieniu. Przedstawione historie były niesamowicie wstrząsające i brutalne, dlatego nie polecam ich dzieciom. Teraz pewnie chcecie zapytać co skłoniło mnie do lektury? Otóż po książkę tę sięgnęłam po obejrzeniu krótkiej recenzji pewnej youtuberki, a jej szokująca opinia sprawiła, że musiałam to zrobić. Podzielam ją, ponieważ pozycja ta naprawdę mną wstrząsnęła, do tego punktu, iż w pewnym momencie zwyczajnie nie wiedziałam, co na jej temat napisać. Bolesna jest świadomość realności przedstawionych wydarzeń, w szczególności z powodu faktu, że to właśnie w Polsce odgrywa się ich akcja. Targały mną sprzeczne uczucia, między innymi odraza i wstręt względem niektórych osób, których sprawy zostały opisane. Gdybym spotkała je na mojej drodze pewnie spytałabym co siedziało w ich głowie, ponieważ jest to dla mnie wielką zagadką.  

Poniższy cytat bardzo mnie zdenerwował, bo nikt nie ma prawa powiedzieć czegoś tak okrutnego, a w szczególności nie osoba bliska sercu mężczyzny, który popełnił ogromne zbrodnie. Słowa te wypłynęły z ust żony Trynkiewicza, kobiety kochającej go i nie zauważającej żadnych win z jego strony. I była to w moim mniemaniu ogromna głupota, a przede wszystkim bzdura.

Pomimo ogromnej złości odczuwanej podczas czytania, na sto procent polecam tę pozycję, ponieważ jeszcze żadna nie wstrząsnęła mną w tak wielkim stopniu. Zmusiła mnie ona do wielu przemyśleń i jestem pewna, że z Wami zrobi dokładnie to samo.

OPIS: W zbiorze znajduje się reportaż o dręczonych nieletnich pacjentach szpitala psychiatrycznego w Starogardzie Gdańskim („Oddział chorych ze strachu”), tuszowaniu przez policję najtrudniejszych spraw związanych z zabójstwami („Ten trup się nie liczy”) oraz – nigdy niepublikowana – rozmowa z żoną Mariusza Trynkiewicza osadzonego w ośrodku specjalnym w Gostyninie, zabójcy czterech chłopców.