Czarno na Kreatywnym
  • Strona główna
  • O nas
  • Współprace
  • Patronaty
  • Gatunki
    • Romans
    • Literatura obyczajowa
    • Thriller
    • Kryminał
    • Sensacja
  • Kreatywne grafiki
  • Napisz do nas


Wyszło tak, że pierwszy czerwca to sobota i dzień dziecka, a jak każdy dobrze wie sobota jest Liki. W związku z tą szczególną okazją nie mogłam odpuścić sobie recenzji mocno z nim powiązanej. Dzisiaj przedstawię wam książkę z mojego dzieciństwa. Wciąż dokładnie ją pamiętam pomimo upływu tych wszystkich lat, a ostatnio zrobiłam sobie jej re-reading. Mowa o Dzieciach z Bullerbyn. Jak chyba każde dziecko miałam ją jako lekturę około trzeciej klasy szkoły podstawowej. Było to już ponad piętnaście lat temu, przez co muszę przyznać, że czuję się troszkę staro, ale każdy dorosły ma w sobie coś z dziecka, dlatego będę obchodziła go już chyba do końca życia. Według mnie jest to jedyne święto, które każdy może celebrować, bez względu na swój wiek. Gdy byłam w szkole i miałam czytać lekturę to podchodziłam do tego strasznie sceptycznie. Można nawet porównać to do opętanego człowieka w pobliżu krzyża. Zwyczajnie nie było żadnej siły, która byłaby w stanie zmusić mnie do zaczęcia jakiejkolwiek książki. Zmieniło się to jednak właśnie po Dzieciach z Bullerbyn. Co więcej była to pierwsza publikacja, którą skończyłam czytać, ponieważ bardzo podobały mi się historie w niej opisane. Jak dobrze pamiętam drugim takim przykładem była Mała księżniczka, na której podstawie powstał potem film. Gdy tak sobie teraz myślę, mając już dwadzieścia lat, nachodzą mnie wnioski, że jak byłam mała to nie czytałam tylu książek jak teraz i nawet odrobinę mi za to wstyd. Cieszę się jednak, że nie przestałam w ogóle i wróciłam do tego, gdy byłam już nastolatką, a nawyk książkowy rozwijam do dziś. 

Nowe książki pachną tak ładnie, że po prostu czuje się po zapachu, jak przyjemnie będzie je czytać.

Wracając do recenzowanej książki muszę przyznać, że od razu pokochałam małą Lisę i Anne. Uważam, że są urocze, bardzo ciekawie się słucha ich opowieści i przyjemnie wyobrażałam sobie tę historię. Fragmenty opisane są bardzo ciekawe i nawet osoba w wieku dwudziestu lat się w nich zakocha. Ja od razu polubiłam te wszystkie opowieści, a najlepszą moim zdaniem była ta, gdzie dzieci próbowały zarobić trochę pieniędzy. Dzień dziecka to taki moment, w którym właśnie najmłodsi jak i dorośli mogą się podzielić jakimś prezentem lub spędzić ze sobą miło czas. Jeśli chodzi o mnie to zazwyczaj miałam imprezę, którą organizowała miejscowość w której pomieszkiwałam i wtedy dostawałam reklamówkę słodyczy za którą mama zapłaciła kilka dni przed imprezą. Jednak to była typowa tradycja mniejszych miasteczek i jeśli też kiedyś spotkaliście się z czymś takim, dajcie znać.


Dzieci z Bullerbyn to bardzo dobra pozycja dla dzieci, które już potrafią czytać i dałyby radę przebrnąć przez książkę posiadającą ponad 350 stron. Ewentualnie poleciłabym ją rodzicom, uwielbiającym spędzać wieczorem czas przy słuchaniu opowieści. Rozdziały w tej książce są nawet krótkie, więc na wieczorne czytanie jeden rozdział naprawdę byłby super. Oczywiście polecam ją nawet dorosłym, chociażby po to, aby przypomnieć sobie historie, które w tej książce są opisane. Czytało mi się ją bardzo przyjemnie oraz szybko, a fabuła nie była specjalnie wymagająca. Ostatecznie oceniłam ją na osiem na dziesięć, ponieważ była napisana chyba za bardzo w dziecięcy sposób. Moja ocena na pewno byłaby wyższa, gdyby w środku pojawiło się więcej opisów oraz szczegółów. Jeśli czytaliście tę książkę to podzielcie się swoimi opiniami o niej. Chętnie poczytam też o waszych historyjkach związanych z dniem dziecka. 


OPIS: Lasse, Bosse, Lisa, Olle, Britta i Anna mieszkają w Bullerbyn. To maleńka wioska, ale wcale nie jest tam nudno. Każdy dzień, z pozoru zwyczajny, staje się świetną przygodą. Można łowić raki, spać w stogu siana, szukać skarbów, założyć spółdzielnię wiśniową oraz przesyłać wiadomości sznurkową pocztą. A najważniejsze, że przyjaciele i rodzina zawsze są blisko.
„Dzieci z Bullerbyn” (szw. Alla vi barn i Bullerbyn) – książka dla dzieci napisana przez szwedzką pisarkę Astrid Lindgren w 1947 roku. Następne książki z tej serii to: „Więcej o dzieciach z Bullerbyn” (szw. Mer om oss barn i Bullerbyn, 1949) i „Wesoło jest w Bullerbyn” (szw. Bara roligt i Bullerbyn, 1952). Polskie wydanie w przekładzie Ireny Szuch-Wyszomirskiej (pierwsze w 1957) zawiera te wszystkie trzy tytuły w jednym tomie. Wyjątkowe wydanie najpopularniejszej książki Astrid Lindgren po raz pierwszy z zachwycającymi kolorowymi ilustracjami Magdaleny Kozieł-Nowak, w dużym formacie. Opowieści o dzieciach z Bullerbyn to ukochana lektura z dzieciństwa kilku pokoleń czytelników.


Tytuł: Dzieci z Bullerbyn
Autor:  Astrid Lindgren 
Ilość stron: 343
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
Kategoria: Literatura dziecięca 
Wydanie: 16 marca 2016




Starsze posty Strona główna

 

Na skróty

     
     
     
     
 

Kreatywne oceny

01/10 02/10 03/10 04/10 05/10 06/10 07/10 08/10 09/10 10/10 Patronat Medialny

POPULAR POSTS

  • Kolejne 365 dni – Blanka Lipińska
  • Depresja, czyli gdy każdy oddech boli – Monika Kotlarek
  • Narzeczona na chwilę – Monika Serafin
Obsługiwane przez usługę Blogger.

Zaobserwuj nas na Facebooku!

Czarno na kreatywnym

Zostań z nami

Odwiedziny

Archiwum bloga

W skrócie

Jesteśmy czarno na kreatywnym — pikselowym atramentem niekonwencjonalnie wypowiadamy się na interesujące nas tematy, wykorzystując w ten sposób chwilę wolnego czasu w szalonym zagranicznym życiu.

Popularne posty

  • The law of Us. Nasze prawo – Nikola Błachewicz
  • [PRZEDPREMIEROWO] “DRWAL. MIŁOŚĆ, KTÓRA NARODZIŁA SIĘ Z NATURY" – K. N. Haner
  • KOŁYSANKA Z AUSCHWITZ – Mario Escobar

Nasze najnowsze patronaty

Nasze najnowsze patronaty

Copyright © Czarno na Kreatywnym. Designed & Developed by OddThemes